به گزارش گروه فرهنگی پایگاه خبری تحلیلی «آسارا رسا»، بازیهای بومیمحلی بخشی از میراث فرهنگی ناملموس هر منطقه هستند که علاوه بر سرگرمی، نقش مهمی در انتقال مهارتها، تجربههای زندگی و ارزشهای فرهنگی از نسلی به نسل دیگر داشتهاند.

کارشناس ثبت آثار ناملموس ادارهکل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایعدستی استان البرز با اشاره به اهمیت این بازیها اظهار کرد: بازیهای محلی متناسب با اقلیم و شرایط زندگی هر منطقه شکل گرفتهاند و در گذشته، زمینهای برای آموزش مهارتهای فردی و آمادگی کودکان برای مواجهه با مسائل و دشواریهای زندگی فراهم میکردند.

وی درباره بازی «رزمسپر» گفت: این بازی بیشتر به پسران آموزش داده میشد و بر اساس بررسیهای انجامشده، شکلگیری آن ممکن است با شرایط تاریخی اشتهارد و قرار گرفتن این منطقه در مسیر جاده ابریشم و مواجهه مردم با ناامنی راهها و حمله راهزنان ارتباط داشته باشد.
رزمسپر؛ بازی مهارت و آمادگی
این کارشناس با تشریح شیوه اجرای بازی افزود: رزمسپر با استفاده از یک سپر کوچک و چوبدستی شبیه شمشیر انجام میشد و بازیکنان گاهی پیاده و گاهی سوار بر اسب به اجرای آن میپرداختند. پوشش سنتی این بازی نیز شامل کت بلند، شلوار بستهشده در قسمت پایین، کلاه نمدی و پوشش مخصوص پاها بود.
به گفته وی، این بازی قواعد مشخصی داشت؛ بهگونهای که بازیکن اجازه نداشت چوبدستی خود را به سپر حریف بزند، اما میتوانست با سپر، ضربههای طرف مقابل را دفع کند. بر اساس روایت اهالی منطقه، قدمت رزمسپر به بیش از هزار سال میرسد.
ثبت ملی رزمسپر با شماره ۳۰۳۲
حکمتی با اشاره به روند ثبت این اثر ناملموس بیان کرد: رزمسپر نخستین بازی بومیمحلی استان البرز بود که شناسایی و روند پیگیری ثبت ملی آن آغاز شد. با معرفی حسن غلامی، از استادان این بازی، امکان گردآوری اطلاعات و تکمیل پرونده فراهم شد.
وی افزود: در تاریخ ۳۰ آبان ۱۴۰۲، پرونده رزمسپر در جلسه ثبت آثار ناملموس وزارت میراث فرهنگی ارائه و از آن دفاع شد و این بازی با شماره ۳۰۳۲ در فهرست آثار ناملموس ملی به ثبت رسید.
پیگیری ثبت بازیهای بومیمحلی دیگر البرز
این کارشناس با اشاره به دیگر بازیهای محلی استان گفت: بازیهایی مانند انگشتربازی و کمربندبازی نیز در میان بازیهای بومیمحلی البرز وجود دارند. همچنین پرونده بازی «باجیباجیجان» که به روستای برغان در شهرستان ساوجبلاغ نسبت داده میشود، تهیه و برای بررسی به وزارت میراث فرهنگی ارسال شده است.
حکمتی با تأکید بر ضرورت حفظ این میراث فرهنگی خاطرنشان کرد: بازیهای بومیمحلی در گذشته علاوه بر سرگرمی، نقش آموزشی داشتند و به انتقال مهارتها و تجربههای زندگی کمک میکردند؛ هرچند ممکن است کارکرد برخی از آنها در گذر زمان تغییر کرده باشد.
وی در پایان، حفظ و معرفی این بازیها را فرصتی برای پاسداشت هویت فرهنگی مناطق و انتقال میراث ناملموس به نسلهای آینده دانست.

منبع: تیتر ۱
انتهای خبر/
دیدگاهتان را بنویسید