دو روز مانده به عید غدیر، شهید علی شادمانی تصمیمی گرفت که آن شب برای خانواده‌اش عجیب بود؛ عیدی‌ها را زودتر داد و گفت دلش می‌خواهد همین حالا سهم بچه‌ها را بدهد. ساعاتی بعد، اتفاقی افتاد که معنای آن لبخند و آن عیدی‌های زودهنگام را برای همیشه تغییر داد.